Sint Pater Pio: De priester met de stigmata
Stel je voor: een man met bruine, bijna zwarte ogen die dwars door je heen lijken te kijken. Hij draagt een eenvoudig bruin habijt met een wit schouderkleed.
Om zijn handen draagt hij witte verbanden. Zo zien de meeste mensen Pater Pio, ook wel de 'heilige van de Gargano' genoemd, een figuur die in onze eigen geschiedenis doet denken aan de moedige pater Titus Brandsma.
Zijn leven was een raadsel, vol wonderen en diepe spiritualiteit. In dit verhaal duiken we in het leven van deze bijzondere priester. We ontdekken wie hij was, wat de stigmata precies betekent en waarom zoveel mensen, ook in Nederland, hem vereeren, net zoals zij dat deden bij de geliefde paus Johannes Paulus II.
Het is een verhaal over geloof, twijfel en ongelooflijke toewijding. Ben je er klaar voor? Ontmoet de heilige Franciscus van Assisi, laten we beginnen.
## Wie was Pater Pio van Pietrelcina? Pater Pio werd geboren als Francesco Forgione op 25 mei 1887 in het kleine dorpje Pietrelcina, Italië. Hij was het vierde kind in een boerenfamilie. Al op jonge leeftijd voelde hij een sterke roeping. Hij speelde liever in de kerk dan met vriendjes op straat. Zijn ouders zagen het en steunden hem. Hij trad toe tot de Orde der Minderbroeders Kapucijnen. Daar kreeg hij de kloosternaam Pio. Zijn weg naar het priesterschap was niet makkelijk. Door zijn zwakke gezondheid moest hij zijn studie vaak onderbreken. Toch werd hij op 10 augustus 1910 tot priester gewijd. Zijn eerste missie was terug in zijn geboortedorp. Daarna verhuisde hij naar San Giovanni Rotondo. Daar zou hij de rest van zijn leven blijven. Zijn reputatie ging hem vooruit. Men sprak over zijn gave om zielen te lezen in de biecht en zijn diepe gebedsleven. Hij was een simpele priester, maar met een spirituele diepgang die weinigen kenden. ### De roeping van Francesco Francesco was als kind al anders. Hij zag zijn beschermengel en de duivel. Voor hem was de geestelijke wereld net zo echt als de materiële. Zijn familie noemde hem 'de heilige'. Hij wilde niets liever dan priester worden. De Kapucijnen waren zijn droom. Een orde die bekend staat om haar eenvoud en strengheid. Voor Francesco was dat geen probleem. Hij vond rust in het gebed. ### Intrede bij de Kapucijnen In 1902 trad hij in. De novitiaat was zwaar, maar voor hem was het een verlossing. Hij legde de geloften af en kreeg de naam Pio. Zijn superiors zagen zijn vroomheid. Ze stuurden hem naar diverse seminaries. Uiteindelijk werd hij dus priester gewijd. Zijn thuisbasis werd het klooster in San Giovanni Rotondo. Een plek die hij nooit meer zou verlaten, tenzij de hemel het anders wilde. ## De stigmata en mystieke gaven Op 20 september 1918, terwijl hij bad in de kerk, overkwam het hem. Pater Pio ontving de stigmata. De wonden van Christus verschenen op zijn lichaam. Een ervaring die hem voor altijd veranderde. De wonden zaten op zijn handen, voeten en in zijn zijde. Ze bloedden regelmatig en veroorzaakten hem intense pijn. Artsen die hem onderzochten, waren verbaasd. De wonden waren echt, maar er was geen medische verklaring voor. Ze genazen niet en raakten niet geïnfecteerd. Pater Pio droeg deze last 50 jaar lang. Hij vroeg God herhaaldelijk om deze last van hem af te nemen, maar het mocht niet baten. Naast de stigmata had hij andere gaven. Hij had het charisma van 'inquisiteur'. Tijdens de biecht kon hij mensen hun zonden voorlezen. Alsof hij ze al kende. Hij had visioenen en sprak soms over bilocatie. Dat betekent dat hij zich op twee plaatsen tegelijk zou kunnen bevinden. Hoewel hij zelf hier nooit openlijk over sprak, geloofden zijn gelovigen het stellig. ### Het ontvangen van de wonden De stigmata was niet iets wat hij zocht. Het overkwam hem. De pijn was intens. Zijn handen en voeten werden doorboord. Artsen hebben hem vaak onderzocht. Ze vonden geen infecties. De wonden leken op die van Christus. Het bloed rook naar bloem en lavendel, volgens getuigen. Het was een mysterie voor de wetenschap. ### Medisch onderzoek en bilocatie Door de jaren heen zijn er veel artsen geweest die Pater Pio onderzochten. Ze konden geen verklaring vinden voor zijn wonden. Zijn lichaamstemperatuur was soms extreem laag of hoog. Zijn gewicht veranderde zonder duidelijke reden. Verhalen over bilocatie doen de ronde. Zou hij bijvoorbeeld in gebed verschijnen op plekken waar hij fysiek niet was? Voor gelovigen is het een teken van zijn heiligheid. ## Het leven in San Giovanni Rotondo San Giovanni Rotondo werd het centrum van zijn bestaan. Het was een arm, afgelegen dorp. Door Pater Pio werd het een bedevaartsoord van wereldformaat. Hij bracht er bijna 50 jaar door. Zijn dagen zaten vol met bidden, de mis opdragen en biecht afnemen. Sommige dagen zat hij wel 10 tot 15 uur in de biechtstoel. Duizenden mensen reisden af naar het dorpje om hem te spreken. Ze zochten troost, genezing of raad. Pater Pio had een speciale gave om mensen te raken. Hij zag door ze heen. Zijn aanwezigheid was intens. Naast het geestelijke werk zette hij zich in voor het lichamelijke. Hij wilde een ziekenhuis bouwen. Een plek waar arme zieken goede zorg zouden krijgen. Het werd zijn levenswerk naast het spirituele. ### Biechtvader voor duizenden Pater Pio stond bekend als de 'biechtvader van de wereld'. Mensen stonden in lange rijen te wachten. Soms dagenlang. Hij had een ongelooflijke gave om mensen te helpen. Hij las hun hart. Zijn biecht was streng, maar vol liefde. Hij gaf mensen het gevoel dat ze echt werden gezien. Iets wat in die tijd niet altijd vanzelfsprekend was. ### Bouw van het ziekenhuis Pater Pio wilde de 'Casa Sollievo della Sofferenza', het Huis voor de Verlichting van het Lijden. Hij wilde een ziekenhuis met de nieuwste technieken, maar wel met een ziel. Het was een droom die uitkwam. In 1956 werd het ziekenhuis geopend. Het was revolutionair voor die tijd. Het combineerde medische zorg met geestelijke begeleiding. Het ziekenhuis bestaat nog steeds en is een begrip. ## Controverse en onderzoek door het Vaticaan Niet iedereen geloofde in Pater Pio. Zijn roeping en gaven lokten scepsis uit. Zelfs binnen de Katholieke Kerk was er twijfel. Sommige priesters dachten dat het bedrog was. Anderen vonden hem te excentriek. Het Vaticaan startte onderzoeken. Pater Pio moest zich verantwoorden. De heftigste periode was tussen 1922 en 1933. De Kerk besloot hem te beperken. Hij mocht bijvoorbeeld geen publieke missen opdragen. Contact met mensen werd hem verboden. Hij werd geïsoleerd. Pater Pio gehoorzaamde. Hij zei niets kwaads over zijn superieurs. Hij bleef bidden en zijn lot dragen. Het was een zware tijd voor hem. Maar zijn gelovigen bleven hem trouw. Ze wisten dat er iets speciaals aan de hand was. Na vele jaren werd het tij gekeerd. Het Vaticaan zag zijn fout in. De beperkingen werden opgeheven. Pater Pio kreeg zijn eer terug. ### Schorsing en isolatie De schorsing was streng. Hij mocht geen sacramenten toedienen. Hij mocht niemand spreken. Hij was alleen. Zijn superiors geloofden de verhalen niet. Ze dachten aan zelfkwelling of bedrog. Pater Pio leed in stilte. Hij vertrouwde op God. Zijn geloof was zijn enige houvast. ### Eerherstel Na een grondig onderzoek en getuigenissen kwam de waarheid naar boven. De Kerk zag dat Pater Pio oprechte was. De schorsing werd opgeheven. Hij mocht weer publiekelijk celebreren. Het was een moment van vreugde voor hem en zijn aanhang. De Kerk erkende uiteindelijk zijn heiligheid. Dit proces duurde decennia. ## Heiligverklaring en wereldwijde verering Pater Pio overleed op 23 september 1968. Hij was 81 jaar oud. Zijn dood was wereldnieuws. Duizenden mensen kwamen naar San Giovanni Rotondo voor zijn begrafenis. De roep om zijn heiligheid was meteen groot. Het proces voor heiligverklaring begon. Het is een lang en zorgvuldig proces in de Katholieke Kerk. Er moeten wonderen worden toegeschreven aan zijn voorspraak. Na jaren van onderzoek was het zover. Paus Johannes Paulus II, die hem persoonlijk had leren kennen, verklaarde hem heilig. Dit gebeurde op 16 juni 2002. Zijn feestdag is 23 september. Zijn verering is enorm. Over de hele wereld zijn kerken en verenigingen naar hem vernoemd. In Nederland is hij ook bekend. Veel parochies hebben een Pater Pio-kring. Zijn boeken zijn populair. Zijn spiritualiteit spreekt mensen aan. Het is een verhaal van eenvoud en kracht. Een verhaal dat inspireert. ### Overlijden en roem Toen Pater Pio stierf, was het niet alleen in Italië nieuws. De hele wereld volgde. Zijn lichaam is later gebalsemd. Het is te zien in een glazen kist in de kerk van San Giovanni Rotondo. Het is een plek van rust en gebed. Zijn roem groeide na zijn dood. De wonderen die aan hem werden toegeschreven, waren de motor voor zijn heiligverklaring. ### Canonisatie door Paus Johannes Paulus II De canonisatie was een grootse gebeurtenis. Paus Johannes Paulus II had een diepe bewondering voor Pater Pio. Hij zei ooit: "Iedereen moet naar Pater Pio gaan om te leren bidden." Tijdens de mis in 2002 waren tienduizenden mensen aanwezig. Het was de erkenning van een leven vol offers en mystiek. Pater Pio is nu een heilige. Een voorbeeld voor velen. Zijn boodschap is simpel: bid, heb lief en draag je kruis. Een boodschap die vandaag de dag nog steeds heel relevant is. Zijn verering leeft voort, ook in ons kleine koude kikkerlandje. Zoek je troost? Kijk dan naar de 'heilige met de gewonde handen'. Hij begrijpt wat pijn is.