De geschiedenis van de Adventskalender: Van krijtstreep tot chocolade

Portret van Henk van der Linden, historicus over religieuze tradities in Nederland
Henk van der Linden
Historicus en cultuurjournalist
Christelijke en Nationale Feestdagen · 2026-02-15 · 6 min leestijd

Stel je voor: het is begin december, buiten is het koud en donker, maar binnen is het warm en gezellig.

Je opent een klein deurtje op een kalender en vindt een stukje chocola. Dat gevoel, die verwachting, dat is de adventskalender. Het aftellen naar Kerstmis is in Nederland uitgegroeid tot een heuse traditie, niet alleen in kerken, maar ook gewoon thuis op de keukentafel.

## De oorsprong van de adventskalender in de 19e eeuw De geschiedenis van de adventskalender begint niet in de speelgoedwinkel, maar in de kerk. In de 19e eeuw ontstond in Duitse lutherse kringen de gewoonte om de vier weken voor Kerst, de adventstijd, op een speciale manier te markeren. Het was een periode van geestelijke voorbereiding en hoopvolle verwachting. In die tijd hadden gezinnen een eenvoudige, maar effectieve manier om de dagen te tellen. Ze trokken elke dag een krijtstreep op de deur of op een stuk hout. Zodra er 24 strepen stonden, was het Kerstmis. Dit was de primitieve voorloper van wat we nu kennen. Het was visueel, kinderlijk en vooral heel persoonlijk. De focus lag op het geloof; het was een manier om kinderen te betrekken bij het wachten op de geboorte van Jezus. Het woord 'advent' komt van het Latijnse 'adventus', wat komst betekent. Het aftellen was een spirituele oefening. Deze traditie van het aftellen tot Kerst verspreidde zich langzaam vanuit Duitsland naar andere delen van Europa, waaronder Nederland. In Nederlandse protestantse gezinnen was de sfeer vaak ingetogen, maar de verwachting was groot. De kalender was toen nog geen commercieel product, maar een huisgemaakte tool om de tijd te doden en de kinderen bezig te houden. Het was een praktische en gelovige gewoonte die de donkere dagen voor Kerst een beetje lichter maakte. ## Van krijtstreepjes tot de eerste gedrukte kalenders De overgang van een krijtstreep op de deur naar een papieren kalender was een logische stap. Mensen zochten naar een manier om de traditie leuker en toegankelijker te maken voor kinderen. Het idee om kleine plaatjes of symbolen toe te voegen, ontstond al snel. Eerst waren het nog handgetekende kalenders op papier, vaak met een Bijbelverhaal of een ster per dag. De echte doorbraak kwam in 1908. Gerhard Lang drukte in 1908 de eerste commerciële, gedrukte adventskalender (Historiek). Hij was een drukker uit het Duitse Reichelsheim en had als kind de gewoonte van zijn moeder overgenomen om elke dag een plaatje op een stuk karton te plakken. Hij besloot dit idee te commercialiseren en bracht een kalender uit met 24 kleine raampjes die je open kon maken. Dit was een revolutionair concept. Het was niet meer alleen een kerkelijke aangelegenheid; het werd een leuk, interactief speeltje voor kinderen. Deze gedrukte kalenders sloegen aan. Ze waren betaalbaar en makkelijk te verspreiden. In Nederland verschenen al snel vergelijkbare uitgaven, vaak met een religieuze inslag. Denk aan plaatjes van de ster van Bethlehem, engelen of een schaap in de wei. De kalender werd een vast onderdeel van de Nederlandse adventstraditie. Het was een stukje papier met een enorme emotionele lading. Het openen van een raampje werd een dagelijks ritueel, een moment van verbinding tussen ouder en kind. ## De introductie van de chocolade adventskalender De grootste verandering in de geschiedenis van de adventskalender kwam na de Tweede Wereldoorlog. De economie bloeide op en de consumentenmarkt werd overspoeld met nieuwe producten. Het idee van een kalender met een lekkere verrassing achter elk deurtje was geboren. Dit was het moment waarop de kalender echt een massaproduct werd. Hoewel er al langer experimenten waren, was het de Zwitserse chocoladefabrikant Kurt Stettler die in 1958 de eerste echte chocolade adventskalender op de markt bracht. De eerste adventskalender met chocolade achter de deurtjes verscheen in 1958 (KRO-NCRV). Dit was een gamechanger. Plotseling was de kalender niet alleen een visueel aftellen, maar ook een smaakbeleving. De combinatie van zoetigheid en verwachting was onweerstaanbaar voor kinderen. In Nederland werden deze kalenders razend populair. Ze werden geïmporteerd of hier nageaapt. De chocolade was vaak van eenvoudige kwaliteit, maar dat maakte niet uit. Het ging om het ritueel. Kinderen konden niet wachten tot ze weer een stukje chocola mochten eten. De kalender veranderde van een spirituele tool in een lekkernij. Het geloofaspect verdween wat op de achtergrond, maar de traditie van het aftellen bleef bestaan. De kalender werd een symbool van december, net als de pepernoten en de kerstboom. ## Commerciële opmars in de 20e eeuw De jaren zestig en zeventig waren het toneel van een enorme commerciële opmars. De adventskalender werd een vast onderdeel van de winkelstraten in Nederland. Supermarkten en speelgoedwinkels zagen de kalender als een perfect product voor de decembermaand. De massaproductie zorgde voor een lagere prijs en een groter aanbod. De kalender werd steeds meer een geschenkartikel. Niet alleen chocolade, maar ook speelgoed en snoep werden verwerkt in de kalenders. De verspreiding was enorm. Van Groningen tot Limburg, overal in Nederland vond je deze kalenders terug in de winkelschappen. Het was een democratisch product: voor een paar euro kon je een maand lang plezier hebben. Deze opmars ging hand in hand met de opkomst van de moderne consumentencultuur. De kalender werd een manier om kinderen te belonen voor het wachten. Het paste perfect in een tijd waarin de decembermaand steeds meer een feest van cadeautjes werd. De kalender was niet meer alleen een afteltool, maar een product dat je móest hebben. Het was een commercieel succesverhaal dat tot op de dag van vandaag voortduurt. ## Moderne varianten van de adventskalender Tegenwoordig is de adventskalender niet meer weg te denken uit het Nederlandse decemberlandschap. De basis is nog steeds hetzelfde: 24 deurtjes die je open kunt maken. Maar de inhoud is enorm divers geworden. De kalender is een canvas geworden voor creativiteit en marketing. Allereerst is er de beauty adventskalender. Deze kalenders zitten vol met kleine make-up producten, parfums en huidverzorgingsmiddelen. Ze zijn vaak luxe verpakt en kosten tussen de €25 en €100. Merken zoals L'Oréal en The Body Shop brengen elk jaar weer nieuwe varianten uit. Het is een hit onder volwassenen die zichzelf willen verwennen of een cadeau zoeken voor een vriendin. Dan is er de Lego adventskalender. Deze is enorm populair bij kinderen. Elke dag bouw je een stukje van een kleine set, zoals een kerstman of een sneeuwpop. De prijs ligt rond de €25-€30. Het is een slimme combinatie van speelgoed en aftellen. Ook hier zie je dat de kalender een dagelijks speelmoment wordt. Tot slot zijn er de digitale kalenders. Apps die je elke dag een nieuw plaatje of een klein spelletje geven. Hoewel deze minder tastbaar zijn, bieden ze een moderne twist. Toch blijft de fysieke kalender met chocolade of speelgoed het populairst. De kern van de traditie – het dagelijkse ritueel – blijft bestaan, ongeacht de inhoud.
De adventskalender is een traditie die zich blijft aanpassen, maar nooit verveelt.

Van een eenvoudige krijtstreep op de deur tot een luxe beautybox: de kalender vertelt een verhaal van geloof, gezelligheid en commercie. In dit artikel duiken we in de geschiedenis van de adventskalender en ontdekken we de betekenis van de vier zondagen die simpelweg onmisbaar zijn geworden in de Nederlandse decembermaand.

Wil je zelf een adventskalender maken of kopen? Bedenk eerst wat je zoekt en verdiep je ook eens in de spirituele betekenis van de vier adventskaarsen.

Voor een traditioneel gevoel is een chocoladekalender perfect (€5-€15). Voor iets luxers kies je beauty (€25-€100) of speelgoed (€20-€30). Zorg dat je op tijd bent, want ze zijn vaak snel uitverkocht. En vergeet niet: het gaat niet om de inhoud, maar om de verwachting. Terwijl je toeleeft naar de eeuwenoude traditie van de kerstboom, geniet je van elke dag in december.

Portret van Henk van der Linden, historicus over religieuze tradities in Nederland
Over Henk van der Linden

Henk schrijft al 20 jaar over Nederlandse en Europese cultuurgeschiedenis voor een breed publiek.