De betekenis van de Paashaas: Volksgeloof of commercie?

Portret van Henk van der Linden, historicus over religieuze tradities in Nederland
Henk van der Linden
Historicus en cultuurjournalist
Christelijke en Nationale Feestdagen · 2026-02-15 · 4 min leestijd

Je kent het wel: die vrolijke paashaas die met een mandje vol eieren door de tuin hoppe.

Maar wist je dat dit beestje een veel langere en complexere geschiedenis heeft dan alleen een commercieel symbool? Het verhaal van de paashaas zit vol verborgen betekenissen, oude volksverhalen en een flinke dosis moderne marketing. Is het nu een oud Germaans geloof of gewoon een slimme zet van de chocoladefabrikanten? Laten we eieren zoeken met Pasen en de traditie daarachter samen uitzoeken en ontdekken wat er echt schuilgaat achter die oren.

## Oorsprong van de Paashaas De wortels van de paashaas liggen veel dieper dan je misschien denkt. Het dier werd vroeger vooral geassocieerd met de Germaanse vruchtbaarheidsgodin Ostara. Zij was de godin van de lente en het nieuwe leven. De haas, een dier dat bekend staat om zijn enorme voortplantingsdrift en vruchtbaarheid, was dus een logisch symbool voor haar. Het was een teken van opbloeiende natuur en groei. De allereerste schriftelijke vermelding van de paashaas in de context van het paasfeest vinden we pas laat in de geschiedenis. We moeten terug naar 1682. Een Duitse arts en botanicus, Georg Franck von Franckenau, schreef hierover in zijn werk De ovis paschalibus (Over de paaseieren). Hij beschreef hoe kinderen in Duitsland op zoek gingen naar eieren die door de paashaas zouden zijn verstopt. Dit is het vroegste bewijs dat de haas al werd gezien als de brenger van paaseieren. ## De haas als symbool van vruchtbaarheid Waarom eigenlijk een haas en niet een kip? De link met vruchtbaarheid is hier de sleutel. In de lente ontwaakt de natuur en alles begint te groeien. De haas is een dier dat zich snel voortplant en daardoor perfect past bij de thematiek van nieuw leven. In de pre-christelijke tijd was dit een logisch symbool voor de viering van de lente-equinox. Toen het christendom zijn intrede deed in Europa, probeerde de kerk oude heidense gebruiken te integreren in het nieuwe geloof. Het paasfeest, dat de opstanding van Jezus viert, viel samen met de lenteviering. De haas, als symbool van het nieuwe leven in de natuur, kreeg zo een plekje naast de christelijke symboliek. Het werd een brug tussen het oude volksgeloof en het nieuwe religieuze feest. Het ei, dat al eeuwenlang een universeel symbool is voor wedergeboorte, paste hier perfect bij. ## Van volksgeloof naar commercieel icoon De overgang van een lokaal volksverhaal naar een wereldwijd icoon ging geleidelijk. Het begon met kleine tradities, maar kreeg een enorme boost door de opkomst van de chocolade-industrie. In de 19e eeuw werden chocolade-eieren steeds populairder, eerst in Duitsland en Frankrijk. Fabrikanten zochten naar een manier om hun producten aantrekkelijker te maken voor kinderen. De paashaas bleek het perfecte gezicht voor deze nieuwe lekkernijen. Het dier was al bekend vanwege het verstoppen van eieren, dus de link was snel gelegd. Chocoladepaashazen werden al snel net zo populair als de eieren zelf. In de 20e eeuw werd de paashaas een vast onderdeel van de paasmarketing. Denk aan bekende merken als Van Houten of Chocolaterie Nieuwe Spruit die prachtige paashazen op de markt brachten. De paashaas was niet langer alleen een symbool van vruchtbaarheid, maar ook een commercieel icoon. ## De Paashaas in Nederland In Nederland kennen we de paashaas vooral als de brenger van paaseieren. De traditie van het eieren zoeken is hier enorm populair. Kinderen gaan de tuin in op zoek naar verstopte eieren, die soms wel voor €5 tot €10 per stuk worden verkocht als luxe chocoladeversies. De paashaas wordt vaak afgebeeld met een mandje vol eieren, soms wel met een inhoudswaarde van €50 tot €100 voor een groot gezin. Regionaal zijn er wel verschillen. In sommige delen van het land, vooral in het zuiden, is de paasklok nog steeds belangrijker dan de paashaas. Maar over het algemeen is de haas in heel Nederland een bekend en geliefd symbool. Gebruiken verschillen per regio: sommige families zoeken ’s ochtends vroeg, anderen doen dit pas na de paasbrunch. Wat wel overal hetzelfde is, is het plezier van het vinden van die ene speciale chocolade-ei. ## Verschil tussen de Paashaas en de Paasklokken Er is een duidelijk verschil tussen de paashaas en de paasklokken, en dat heeft te maken met religieuze tradities. In België en delen van Zuid-Nederland (zoals Limburg en delen van Brabant) is de paasklok de belangrijkste brenger van paaseieren. Volgens de katholieke traditie zouden de klokken van Rome terugkeren na de Goede Week en onderweg eieren strooien. De protestantse invloeden in de rest van Nederland hebben de paashaas prominenter gemaakt. In deze streken wordt de haas gezien als de brenger van eieren, zonder de katholieke klokken. Dit verschil is een mooi voorbeeld van hoe religieuze tradities zich mengen met lokale gebruiken. In Nederland zie je vaak een mix van beide: sommige families volgen de klokken, andere de haas, en sommige doen beide. Het maakt het paasfeest extra divers en interessant.
De paashaas is meer dan alleen een commercieel symbool; het is een oude verbinder tussen het volksgeloof en het christelijke feest.
Tot slot: of je nu gelooft in de Germaanse godin Ostara, de paasklokken uit Rome of gewoon geniet van een lekkere chocoladehaas, de paashaas blijft een fascinerend onderdeel van ons paasfeest. Het laat zien hoe oude tradities kunnen blijven bestaan, zelfs in een moderne, commerciële wereld. Dus, als je dit jaar weer een paashaas in de tuin ziet hoppen, weet je dat er een heel verhaal achter schuilt.
Portret van Henk van der Linden, historicus over religieuze tradities in Nederland
Over Henk van der Linden

Henk schrijft al 20 jaar over Nederlandse en Europese cultuurgeschiedenis voor een breed publiek.