De betekenis van de kruisweg: De veertien staties uitgelegd

Portret van Henk van der Linden, historicus over religieuze tradities in Nederland
Henk van der Linden
Historicus en cultuurjournalist
Doop, Trouwen en Rouwen · 2026-02-15 · 5 min leestijd

De kruisweg is een van de meest bekende gebedsoefeningen in de katholieke traditie, en in Nederland kent bijna iedereen het beeld van de veertien staties aan de muur van een kerk. Het is een gebed dat de lijdensweg van Jezus volgt, van zijn veroordeling tot zijn graflegging.

## Het ontstaan van de kruiswegdevotie De kruisweg is ontstaan uit de pelgrimages naar Jeruzalem. Al in de vroege middeleeuwen reisden christenen naar het Heilige Land om de plekken te bezoeken waar Jezus had gelopen en geleden. Deze pelgrims volgden vaak een vaste route door de oude stad, de zogenaamde Via Dolorosa, de ‘bittere weg’. Ze stopten bij plaatsen die herinnerden aan gebeurtenissen uit het lijden van Jezus, zoals de plek waar hij werd veroordeeld of waar hij viel onder het kruis.

Misschien heb je er wel eens aan meegedaan met Goede Vrijdag, of zie je de staties hangen in je parochiekerk. In dit artikel leggen we uit wat de kruisweg betekent, waar de traditie vandaan komt en hoe je hem zelf kunt bidden. De franciscanen speelden een cruciale rol in de verspreiding van deze devotie.

Zij kregen in 1342 de voogdij over de heilige plaatsen in Jeruzalem, wat hun positie als hoeders van de pelgrimages versterkte.

## De veertien traditionele staties op een rij De kruisweg bestaat uit veertien staties, elk met een eigen gebeurtenis uit het lijden van Jezus. Het aantal van 14 staties werd in 1731 definitief vastgesteld door Paus Clemens XII. De staties lopen van Jezus’ veroordeling tot zijn graflegging. Hieronder vind je een overzicht van de veertien traditionele staties:
  1. Jezus wordt ter dood veroordeeld door Pilatus
  2. Jezus neemt het kruis op zijn schouders
  3. Jezus valt voor de eerste keer onder het kruis
  4. Jezus ontmoet zijn moeder Maria
  5. Simon van Cyrene helpt Jezus het kruis dragen
  6. Veronica droogt het gezicht van Jezus met haar doek
  7. Jezus valt voor de tweede keer onder het kruis
  8. Jezus troost de vrouwen van Jeruzalem
  9. Jezus valt voor de derde keer onder het kruis
  10. Jezus wordt ontdaan van zijn kleding
  11. Jezus wordt aan het kruis genageld
  12. Jezus sterft aan het kruis
  13. Jezus wordt van het kruis afgenomen
  14. Jezus wordt in het graf gelegd

Vanuit Jeruzalem brachten ze de praktijk van het bidden van de kruisweg mee terug naar Europa. In de eeuwen daarna verspreidde de kruiswegdevotie zich over heel Europa, ook naar Nederland. In Nederlandse kerken verschenen steeds meer kruiswegstaties, vaak geschilderd of in reliëf uitgevoerd.

## De vijftiende statie: De verrijzenis

De franciscanen zorgden ervoor dat de traditie gestructureerd werd, met een vaste volgorde van gebeurtenissen. Elke statie heeft een eigen betekenis en roept een beeld op van het lijden van Jezus.

De eerste statie begint met de veroordeling door Pilatus, terwijl de laatste statie eindigt met de graflegging.

In Nederlandse kerken hangen deze staties vaak in een vaste volgorde langs de muren, zodat je ze tijdens het gebed kunt volgen. Hoewel de traditionele kruisweg eindigt met de graflegging, is er in de praktijk vaak sprake van een vijftiende statie: de verrijzenis van Jezus. Deze statie is een moderne toevoeging en wordt niet officieel meegerekend in de veertien staties, maar veel gelovigen voegen hem wel toe aan het einde van de kruisweg. De vijftiende statie symboliseert de voltooiing van het lijden: na het graf komt het leven.

## Hoe bid je de kruisweg?

Theologisch gezien is de verrijzenis de kern van het christelijke geloof, zonder verrijzenis zou het lijden van Jezus zinloos zijn. In Nederlandse parochies zie je soms een extra beeld of schilderij hangen dat de verrijzenis uitbeeldt, vaak bij de uitgang van de kerk.

Pasen is het feest van de verrijzenis en vormt het hoogtepunt van het kerkelijk jaar. De vijftiende statie sluit hierop aan en geeft het bidden van de kruisweg een hoopvolle afsluiting. In plaats van te eindigen bij het graf, kijkt de gelovige uit naar het nieuwe leven.

De kruisweg wordt meestal gebeden in een kerk waar de veertien staties aan de muur hangen. Je begint bij de eerste statie en loopt van statie naar statie, terwijl je een gebed bidt bij elke afbeelding.

Bij elke statie worden drie Onze Vaders, drie Wees Gegroet en een eerbetoon aan de Heilige Geest gebeden. In Nederlandse parochies is het gebruikelijk dat een priester of diaken de kruisweg leidt, vooral op Goede Vrijdag. De priester staat dan bij de eerste statie en leest de gebeden voor, terwijl de gelovigen antwoorden.

Bij elke statie wordt ook een korte overweging gelezen, die de betekenis van de gebeurtenis uitlegt, vergelijkbaar met de verstilling die men vindt bij het driemaal daagse Angelusgebed.

## De Via Dolorosa in Jeruzalem

Op Goede Vrijdag is de kruisweg een vaste traditie in veel Nederlandse kerken. Vaak is er een speciale viering waarin de kruisweg wordt gebeden, soms met zang en wierook. Je kunt de kruisweg ook individueel bidden, bijvoorbeeld thuis met een gebedsboek of via een online kruisweg.

Wil je de kruisweg zelf bidden? Zorg dat je een gebedsboek bij de hand hebt met de gebeden per statie.

Begin bij de eerste statie en loop langzaam naar de volgende, neem de tijd om stil te staan bij elke afbeelding.

Je kunt ook een kruisweggebed volgen via een app of website, maar het mooiste is om in een kerk te zijn waar de staties hangen. De historische route van de Via Dolorosa loopt door de oude stad van Jeruzalem, langs plekken die herinneren aan het lijden van Jezus. Hoewel de exacte route niet met zekerheid vaststaat, volgen pelgrims een pad vanaf de plek waar Jezus werd veroordeeld tot de Heilige Grafkerk. Tegenwoordig is de Via Dolorosa een drukke straat in Jeruzalem, met winkels, markten en gebedsplaatsen.

Pelgrims lopen de route vaak op Goede Vrijdag, soms met een kruis op de schouders. Onderweg stoppen ze bij de veertien staties, die zijn aangeduid met borden of kapelletjes.

Archeologische inzichten hebben laten zien dat de route mogelijk verschoven is door de eeuwen heen, maar de devotionele betekenis blijft. Voor veel gelovigen is het lopen van de Via Dolorosa een diepe spirituele ervaring, een manier om dichter bij het lijden van Jezus te komen. In Nederland worden ook wel pelgrimages georganiseerd naar Jeruzalem, waarbij de weergave van de kruiswegstaties een vast onderdeel is.

Portret van Henk van der Linden, historicus over religieuze tradities in Nederland
Over Henk van der Linden

Henk schrijft al 20 jaar over Nederlandse en Europese cultuurgeschiedenis voor een breed publiek.

Volgende stap
Bekijk alle artikelen over Doop, Trouwen en Rouwen
Ga naar overzicht →